വാദി അറഫ—
പ്രവാചക(സ)ൻ്റെ അവസാന ഹജ്ജിലെ അതിമഹത്തായ ദൃശ്യങ്ങൾ ഇന്നും കാലത്തിന്റെ നാളികേരത്തിലൂടെ മുഴങ്ങുന്നു.
ഉലമാവും ഭരണനേതൃത്വവും ഒരേ പാതയിൽ നടക്കുന്ന
ആത്മീയ–സാമൂഹിക ദൗത്യത്തിന്റെ പരമോന്നത മാതൃകയായിരുന്നു ആ സംഗമം
ഇതേ പൈതൃകത്തിന്റെ ഉന്മേഷം പുതുവിന്റെ ശിരകളിലൂടെ ഒഴുകുകയായിരുന്നു
SMF “ജംഇയ്യത്തുൽ ഖുത്വബ്” എന്ന ആശയം ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ.
മഹല്ലുകളുടെ മിംബറിലെയും കാര്യാലയങ്ങളിലെയും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ
ഒന്നേ ദിശയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യത്തിൽ
ജനിച്ചു ഉയർന്ന ഒരു വിശുദ്ധ കൂട്ടായ്മ.
ഈ കൂട്ടായ്മയെ ദൗത്യപരവും ക്രമവത്തുമായ വഴിയിലേക്ക്
നയിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ,
SMF തീരുമാനിച്ചു—
നേതൃത്വവും വാക്കും ഒരുമിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ശില്പശാല വേണം;
ചിന്തകളും ചുമതലകളും ഒരു നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പൈതൃകത്തിൽ ചേർത്ത്
പുതിയൊരു ദിശാസൂചി വേണം.ആ ദൗത്യത്തിന്റെ പേരാണ് —
“ഇത്തിഹാദ്”.
ഇത്തിഹാദ് — ഒരു ഐക്യത്തിന്റെ പങ്കുവെച്ച സ്വപ്നം
ഇത്തിഹാദ്…
ഈ പദം ഒരു യോഗത്തിന്റെ പേരോ ഒരു ശില്പശാലയുടെ തലക്കെട്ടോ അല്ല.
അതിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്
- ആത്മീയ ഐക്യം,
-
ബൗദ്ധിക സംവാദം,
- നേതൃത്വത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം,
- പ്രബോധനത്തിന്റെ കാഠിന്യം മൃദുവാക്കുന്ന ദൗത്യം,
-
സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവിയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന കാവൽമനം.
ചെറുതുരുത്തിയുടെ സമാധാനഭൂമിയിൽ നടന്ന
ആ ദ്വിദിന ചിന്താസംഗമം—
വിദ്വത്തിൻ്റെ ജ്വാലയും നേതൃത്വത്തിന്റെ പക്വതയും
ഒരു ഒഴുക്കായി ചേർന്നിരുന്നൊരു അപൂർവ നിമിഷമായിരുന്നു.
മിമ്ബറിലെ ശബ്ദത്തിന്റെയും
ഭരണത്തിന്റെ നിർണ്ണയബോധത്തിന്റെയും
പാതകൾ ഒറ്റ വഴിയായി മാറാനുളള
ആത്മീയ മൗലികതയുള്ളൊരു പരിവർത്തന അനുഭവം.
ഇത്തിഹാദ് — ഒരു അഭ്യാസമല്ല, ഒരു ദൗത്യപ്രഖ്യാപനം
ഇത്തിഹാദിൽ നടന്നത്
പാഠങ്ങൾ പങ്കുവെക്കലല്ല;
പാതകൾ അടയാളപ്പെടുത്തലായിരുന്നു.
സംഭാഷണങ്ങൾ മാത്രം നടന്നില്ല,
ഉലമാ മനസ്സിന്റെ ആഴവും
SMF നേതൃബോധത്തിന്റെ വിശാലതയും
ഒരു ചിന്താവിസ്തൃതിയിൽ പരസ്പരം പര്യവേക്ഷണം ചെയ്തു.
അവിടെ ഉയർന്ന ഓരോ വാക്കും
മഹല്ലുകളുടെ ഭാവിയെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന
ഒരു ശബ്ദരേഖപോലെ നിലകൊണ്ടു.
“പ്രബോധനം നേതൃത്വം ആകണം;
നേതൃത്വം പ്രബോധനമാകണം.”
ഈ ആശയം,
ഇത്തിഹാദിന്റെ ഹൃദയതാളമായിരുന്നു.
ഇത്തിഹാദ് — ഒരു നാൾമാത്രമല്ല, ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കം
ഒഴുകിപ്പോകുന്ന ദിവസങ്ങളുടെ തിരമാലയിൽ
ചില നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം ദിവസങ്ങളായി തോന്നുന്നില്ല –
തലമുറകളുടെ ഭാവിയെ സ്പർശിക്കുന്ന ദീർഘദർശനങ്ങൾ അവയിൽ ഉറങ്ങുന്നു.
ഇത്തിഹാദ് അത്തരം ഒരു നിമിഷമായിരുന്നു.
സമസ്തയുടെ നൂറുവർഷ പൈതൃകത്തിന്റെ
ശുദ്ധനാദം കേട്ട് വളർന്ന SMF
ഭാവിയിലെ മഹല്ല് സമൂഹത്തെ
വിശ്വാസബോധത്തോടെ നയിക്കാനുള്ള
ഒരു പുതുമയുള്ള സംരംഭത്തിലേക്കുള്ള ദൃഢമായ കൈവെപ്പ്.
അതുകൊണ്ട്—
ഇത്തിഹാദ് ഒരു പരിപാടിയല്ല,
ഒരു പ്രഭാഷണം അല്ല,
ഒരു ശില്പശാല മാത്രമോ അതിന് മേൽച്ചായലോ അല്ല;
ഒരു ചരിത്രത്തിന്റെ പുതു അധ്യായം
തുടങ്ങുന്ന നിമിഷമാണ്.
ഇത്തിഹാദ് — പൈതൃകത്തെയും ഭാവിയെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സംഗമം
വാദി അറഫയുടെ ശുദ്ധ സന്ദേശത്തെ ആധുനിക സമൂഹത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ പുനർവായിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു ഇത്തിഹാദ്. SMFയും ജംഇയ്യത്തുൽ ഖുത്വബും ഒരേ ദിശയിലേക്കു നീങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ, അവർ തെരഞ്ഞെടുത്ത വേദിയും അത്ര തന്നെ പ്രചോദനാത്മകമായിരുന്നു—ചെറുതുരുത്തി.
നിളാനദി, ഭാരതപ്പുഴയുടെ വിപുലമായ ശബ്ദരേഖ,
അവിടത്തെ ചിന്തകൾക്ക് ഒരുതരം ആഴവും ശാന്തതയും നൽകി.
ഇതേ നദീതീരത്ത് വള്ളത്തോൾ നാരായണ മേനോൻ
കേരളത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ കവിതകളാൽ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അതിനരികിൽ ഉയർന്ന കലാമണ്ഡലം
പരമ്പരാഗത കലയോടുള്ള സമർപ്പണത്തിന്റെ
ശാന്തവും ശാസ്ത്രീയവുമായ ഒരു ശില്പശാലപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഈ സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തിനിടയിലാണ്
ഇത്തിഹാദിന്റെ ദ്വിദിന ചിന്താസംഗമം വിരിഞ്ഞത്.
നിളയുടെ ഒഴുക്ക് ചിന്തയ്ക്ക് വിശാലത നൽകി;
വള്ളത്തോളിന്റെ പൈതൃകം വാക്കുകൾക്ക് ഗൗരവം നൽകി;
കലാമണ്ഡലത്തിന്റെ ശുദ്ധിയൂന്നിയ അന്തരീക്ഷം
ചർച്ചകൾക്ക് ഒരു ശാസ്ത്രീയ ക്രമാത്മകത പകർന്നു.
ആതിനാൽ ഇത്തിഹാദ് ഒരു യോഗമല്ല,
കാലത്തെ പൈനിറക്കുന്ന പരമ്പരാഗത പൈതൃകത്തിന്റെയും
നാളെയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന നേതൃചിന്തയുടെയും
ശ്രദ്ധാപൂർവ്വമായ ഒരു സംഗമം ആയി മാറി.